Wampir z Tunelu Krwi

Do Tunelu Krwi waliły tłumy. Ludzie wsiadali do wagoników, śmiejąc się i żartując. Kiedy kolejka powracała, siedzieli sztywno bez ruchu. Biali byli bladzi albo mieli wypieki na policzkach. Murzyni i Latynosi byli szarzy lub zielonkawi. Wszyscy wyglądali tak, jakby przeżyli szok i krew odpłynęła im z twarzy. Nathan wsadził ręce do kieszeni i przyglądał się wysiadającym pasażerom. Szli na sztywnych nogach, niezdarnie choć szybko, jakby ich ktoś gonił. Nikt nie wyglądał na zadowolonego, nikomu przejażdżka Tunelem Krwi nie sprawiła przyjemności.