Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy

Przemiany po upadku komunizmu przyniosły wielu Polakom doświadczenie ubóstwa. Powstały wówczas obszary głębokiego, potransformacyjnego bezrobocia. Zubożałe społeczności i ich kulturowe światy stanowią główny przedmiot tej książki. Autor, przebywając wśród bezrobotnych górników, zbieraczy złomu i zubożałych mieszkańców wsi, starał się uchwycić, jak reagują oni na utratę pracy i sprawdzonych sposobów społecznego funkcjonowania. Okazuje się, że mimo początkowej bezradności wzmaga się ich wewnętrzna aktywność. Zaczynają przeobrażać swoją wiedzę o rzeczywistości i tworzyć ją na nowo. Przekonania o destrukcji i degradacji przemieniają się wówczas w wyobrażenia o własnej zaradności, a bierność i wycofanie ustępują miejsca szczególnym łowiecko-zbierackim umiejętnościom. Jest to moment, kiedy wciąż nie wiadomo, co należy sądzić o samych sobie; to nieustanne próby pojmowania świata na nowo i poszukiwania sensu własnego doświadczenia.