Nacjonalizm i hegemonia. Przypadek Młodzieży Wszechpolskiej

Głównym przedmiotem książki jest ideologia Młodzieży Wszechpolskiej - organizacji założonej przez Romana Giertycha w 1989 roku jako świadoma kontynuacja noszącej taką samą nazwę formacji działającej w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Niniejsza książka stanowi próbę opisu tej organizacji w kontekście jej głównych założeń ideologicznych. Autor próbuje udzielić w niej odpowiedzi na kilka pytań nasuwających się obserwatorowi działań MW. Po pierwsze: czy dokonany przez członków tej organizacji dobór przeciwników jest konsekwencją tradycyjnych założeń polskiej ideologii narodowej, czy jest on raczej oryginalnym wkładem współczesnej MW w dorobek ideologiczny polskiego nacjonalizmu; po drugie: czy toczona przez MW walka z feminizmem i obecnością gejów i lesbijek w sferze publicznej jest celem bezpośrednim, czy może tylko symptomem innych zasadniczych celów organizacji; po trzecie: czy istnieje jakikolwiek związek między cechującym endecki nacjonalizm antysemityzmem a wrogością wobec feministek, lesbijek i gejów okazywaną w sposób jawny przez działaczy i działaczki współczesnej MW.