Ziarno na piasku

" Ziarno na piasku" (1957) to druga po Synu saletry (1952) powieść chilijskiego pisarza Volodii Teitelboima. Chociaż nazwisko autora kojarzy się w pierwszym rzędzie ze sferą działalności politycznej i społecznej, gdyż już od wczesnej młodości związał się on z lewicowym nurtem walki o demokrację w Chile. Zasadniczą treścią powieści stały się bowiem zbeletryzowane dzieje ludzi, którzy w latach 1947-1950 przeciwstawili się rządowi sprzeniewierzającemu się demokratycznym gwarancjom konstytucyjnym. Akcja utworu rozgrywa się głównie na północy kraju, w nadmorskiej miejscowości Pisagua, która zamieniona zostaje w obóz dla więźniów politycznych skazanych na zesłanie najczęściej za przynależność do lewicowych organizacji robotniczych bądź za sprzyjanie ruchom postępowym. W obozie dochodzi do osobistych tragedii, szybko nawiązuje się jednak więź solidarności i w tych dramatycznych okolicznościach powstaje jednolity front walki z przemocą.