Praskie podania i legendy żydowskie

Według starej opowieści już w czasach starożytnych na miejscu dzisiejszej Pragi znajdowało się rozległe i kwitnące miasto, zamieszkane przez Żydów. Miasto to zostało później zburzone, a jego mieszkańcy ulegli rozproszeniu. Wedle innej legendy czeska księżna Libusza, która założyła Pragę w roku 730, na łożu śmierci przepowiedziała, że po upływie stu lat w jej grodzie schronienia szukać będzie wielce ciemiężony, mały naród, który wyznaje jedynego Boga. Nakazała, by jej wnukowie przyjęli tułaczy. Jej testament został wypełniony - w Pradze, stolicy Czech, powstała jedna z najsławniejszych gmin żydowskich Środkowej Europy. Spisane w latach 30. ubiegłego stulecia przez czeskiego literata Vratislava Václava Tomka, Praskie legendy żydowskie są opowieścią o żydowskiej Pradze, tej prawdziwej, w której okresy prosperity przeplatały się z pogromami i prześladowaniami, i tej magicznej, pobudzającej wyobraźnię artystów i fascynującą gości z całego świata. W książce V. V. Tomka czytelnik znajdzie zarówno popularne opowieści o Golemie i jego twórcy, rabinie Jehudzie Löwie, czy dziejach Staronowej Synagogi, jak i mniej znane legendy: o żydowskiej dziewczynie zakochanej w wodniku z Wełtawy, o dzielnym reb Schmuelu, który rozmawiał z surowym królem Wacławem IV, czy o pobożnym Pinkasie, który wymodlił u Boga zapomogę na pesachowy seder... [Biblioteka Midrasza, 2008]