Po namyśle

Książka niniejsza stwarza unikalną okazję do spotkania z „ wczesnym” i „ późnym” Bionem oraz zapoznania się z jego własnymi refleksjami na ten temat. Umożliwia, w połączeniu z innymi pracami, śledzenie „ ewolucyjnej zmiany” jego poglądów. […] Częścią tego intrygującego procesu jest również „ Komentarz”, w którym Bion omawia relację między przeszłymi doświadczeniami będącymi bazą do tekstów artykułów i wymiarami odnoszącymi się do doświadczeń obecnych. Dzięki tej książce możemy spojrzeć na pracę kliniczną Biona, choć tylko w formie ograniczonej, i choć on sam zastrzega – szczegółowo dyskutując to zagadnienie w „ Komentarzu” – że opisy kliniczne nigdy nie są wiarygodne, w tym sensie, iż zawsze stanowią przekształcenia rzeczywistych wydarzeń zachodzących w trakcie sesji. […] Ale nawet z tymi zastrzeżeniami artykuły zawarte w książce Po namyśle ukazują Biona jako wnikliwego klinicystę. Nie sposób nie uznać w nim psychoanalityka, który posiada wyjątkową umiejętność kontaktu z psychotyczną częścią pacjenta i który jednocześnie nie poddaje się wpływowi psychotycznego funkcjonowania, zachowując zdolność do „ uwagi i interpretacji”.