Emów. Od świtu do świtu

Dom w Emowie Świt, potem dzień, potem zmierzch, potem noc, potem świt Świadek dziewięćdziesięciu lat życia rodziny Cztery pokolenia Moja pamięć od lat sześćdziesiątych W opowieściach – czasy przedwojenne Jak przekładaniec ciasto babuni Amelii, zwane zawartulą Każdy z nas lubi powracać wspomnieniami do domu dzieciństwa. Jednak dla większości z nas tamten czas i tamten świat to już tylko przeszłość. W przypadku domu – „ bohatera” książki Weroniki Naszarkowskiej-Multanowskiej – jest inaczej. Ten dom, schowany wśród mazowieckich sosen blisko dziewięćdziesięcioletni dom w Emowie – żyje nadal. Te same meble, te same przedmioty, pamiętające dotyk tych, którzy kiedyś tu mieszkali. Pewnie dlatego na kolorowych ilustracjach będących zapisem sielskich miesięcy na letnisku, obok postaci współczesnych – pojawiają się ci, których obecność jest już tylko wspomnieniem. Przeszłość miesza się z teraźniejszością, czas nie zawsze płynie do przodu. Ta piękna, pełna ciepła i pogody książka jest opowieścią o pięknie życia, którego urodę warto smakować „ od świtu do świtu”: w każdej, nawet najbardziej ulotnej, chwili.