Teodycea. O dobroci Boga, wolności człowieka i pochodzeniu zła.

Jedno z najwybitniejszych dzieł klasyka filozofii niemieckiej i filozofii w ogóle. Stanowi wynik wieloletnich przemyśleń Leibniza na temat Boga w jego relacji do świata i człowieka; jest świadectwem racjonalizmu religijnego filozofa oraz dążenia do poszukiwania rzetelnych rozwiązań filozoficznych, mogących pogodzić skłóconych przedstawicieli różnych wyznań, do wykazania zgodności teologii z filozofią oraz uzasadnienia tezy, że istniejący świat jest najlepszym z możliwych światów. Przekład Teodycei na język polski jest bardzo ważnym uzupełnieniem korpusu Lebinizjaskiego. Wstęp, komentarze oraz indeksy podnoszą walory dydaktyczne tekstu źródłowego.