Obrona Piemontu 1742-1748 Wstęp do studium o Napoleonie

Głównym wynikiem studiów nad Napoleonem w ciągu ostatnich czterdziestu lat było pokazanie ile, jako generał, zawdzięczał on swoim francuskim poprzednikom z XVIII w. Wiele czerpał z doktryn zaprezentowanych przez Bourceta w jego Principes de la Guerre de Montagnes. Studiował kampanie Contiego i Maillebois’go podczas wojny o sukcesję austriacką. Na każdym etapie jego pierwszych kampanii w Italii, od zakończenia oblężenia Tulonu do bitwy pod Lodi, widać, jaki wpływ na jego umysł wywarły wnioski wyciągnięte z poprzedniej wojny prowadzonej na tym obszarze. Można więc powiedzieć, że od Contiego, Maillebois’go i Bourceta przejął klucze do Italii. Podjąłem próbę uświadomienia czytelnikom angielskim skąd Napoleon czerpał wiedzę o dowodzeniu, a wynikiem moich studiów jest ta książka. Dopiero w trakcie pracy odkryłem, że ruchy wszystkich wojsk w Italii w trakcie badanych przeze mnie kampanii byłyby niezrozumiałe bez znajomości sytuacji politycznej. Dlatego zostałem zmuszony, w interesie czytelników, do próby naszkicowania skomplikowanej sytuacji politycznej, w której działało kilku dowódców. Mam nadzieję, że wynik mojej pracy może być przykładem na to, że zależność między dowodzeniem i polityką jest najważniejszą nauką wypływającą z historii wojen.