Rękopisy i formy. Badanie literatury jako sztuka odnajdywania pytań

Całość dyskursu pomyślana została jako rodzaj kompozycyjnego dyptyku, w którym pierwsza część to ekspresja teoretyczno-metodologiczna współczesnych teorii dzieła literackiego, druga - skupiona wokół dzieł Tadeusza Różewicza i Anny Kamieńskiej - stanowi filologiczny sprawdzian tej metody. Jej nowatorstwo polega na krytycznym wykorzystaniu dorobku francuskiej tekstologii (nurt krytyki genetycznej) oraz subtelnym rozpoznaniu tendencji współczesnego literaturoznawstwa