Pozowane, podpatrzone. Fotografie Wojciecha Plewińskiego

Architekt z wykształcenia, płetwonurek, myśliwy, narciarz i fotograf – człowiek o wielu pasjach. Na pytanie o zawód, odpowiada: fotograf. Twierdzi, że został nim przez przypadek. A jednak zawsze podróżował z aparatem, zawsze gotowy do naciśnięcia spustu migawki. Zrobił zdjęcia do ponad 500 okładek „ Przekroju”, sfotografował ponad 800 spektakli teatralnych, zgromadził tysiące zdjęć w swoim archiwum. Jednak to, co wydaje się nam najważniejsze w postawie Plewińskiego, wymyka się liczbom. Jego dorobek fotograficzny splata się z biografią i barwną osobowością; to nieustająca ciekawość świata i ludzi, stała chęć przeżycia czegoś nowego i poczucie humoru. Związany przez kilka dekad z krakowskim „ Przekrojem” i najważniejszymi polskimi teatrami, nie ograniczał się wyłącznie do zdjęć zleconych. Podróżował z aparatem po Polsce i Europie, fotografował znajomych, zwykle wybitnych przedstawicieli polskiej kultury i sztuki. Część tych zdjęć powstawała na zamówienie, inne spontanicznie jako wynik czujnej obserwacji. Niektóre po prostu, by wykorzystać końcowe klatki filmu. Często powtarzał frazę, że „ robił więcej niż potrzeba”. Do redakcji czy teatrów przynosił znacznie więcej zdjęć, niż te zamówiły.