Dzienniki petersburskie (1914-1919). Dziennik warszawski (1920-1921)

" Dzienniki petersburskie" oraz szczególnie interesujący dla czytelnika polskiego " Dziennik warszawski" zaliczane są do najwybitniejszych osiągnięć rosyjskiej memuarystyki XX wieku. Pisane w latach 1914-1921 przynoszą diariuszową, niemal kronikarską relację z tragicznych wydarzeń w historii Rosji: wojny domowej, przewrotu bolszewickiego i pierwszych lat formowania się " białej" emigracji. Ich autorka, Zinaida Nikołajewna Gippius (1869-1945) - " dekadencka Madonna", " biała diablica" rosyjskiego modernizmu, na przełomie stuleci wyrocznia literacka petersburskich salonów intelektualnych i jedna z prekursorek rodzimego symbolizmu - pozostawiła wstrząsający w swej wymowie zapis sytuacji w kraju ogarniętym wojenną i rewolucyjną pożogą. Umiejętność oceny przyczyn i skutków rejestrowanych wydarzeń, towarzysząca jej intelektualna refleksja oraz talent pisarski autorki pozwalający na kreślenie przejmujących obrazów dnia powszedniego tych dramatycznych lat czynią z obu dzienników tchnące autentyzmem i cenne źródło historyczne.