Wielka Woda

" Wielka Woda" macedońskiego pisarza Živko Čingo to liryczna opowieść o sierotach, które podczas wojny straciły rodziców. Ukrywały się we wsiach, w lasach, a potem - złapane przez byłych żołnierzy armii Josifa Broz Tito - przez wiele dni musiały iść na piechotę do mocno oddalonego domu dziecka. Głodne, spragnione i zmarznięte wędrowały przez spalone, obsypane śniegiem wsie i pola. Dom dziecka był brzydkim budynkiem otoczonym wielkim murem. Dawniej więziono tutaj umysłowo chorych, teraz - dzieci, które traktowano niezwykle surowo. Sieroty były wciąż okradane przez wychowawców z jedzenia, bite, zmuszane do stania na długich apelach. Opiekunowie cechowali się sadystycznymi skłonnościami i lubili używać przemocy. Nie ponosili żadnej kary nawet wtedy, gdy dziecko w wyniku złego traktowania umierało.