Zachwyt i logika czynu. Portret intelektualny Tadeusza Tomaszewskiego

Portret człowieka, który przez dziesiątki lat kształtował umysły polskich psychologów, który pobudzał ich do twórczej aktywności badawczej i praktyki psychologicznej, z pewnością zasługuje na wnikliwą uwagę Czytelników. Bibliografia Tadeusza Tomaszewskiego nie obfituje w tzw. wydarzenia sensacyjne, dramatyczne zwroty czy ekstremalne sytuacje. Jego spotkania ze światem układają się w ciąg zdarzeń uporządkowanych i pozornie prostych. Jednak gdy mówi o sobie byłem zwyczajnym człowiekiem, żyjącym w niezwykłych czasach” sygnalizuje, że owe czasy prowokowały do wyzwań i aktywności na niespotykaną skalę. Tadeusz Tomaszewski, wychowanek Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i wieloletni profesor Uniwersytetu Warszawskiego stworzył dzieło niezwykłe, wielokierunkowe i frapujące. Niedokończone, ale jednocześnie otwarte i zwrócone ku przyszłości. Uważał, że waga dorobku naukowego zależy od takich cech, jak pierwszeństwo odkrycia, jego oryginalność oraz społeczna użyteczność wyników. Dawał tego przykład w swojej twórczości, stając się dla wielu wzorem do naśladowania. Życie i dzieło – gdzieś na przecięciu się tych dwóch linii zdarzeń kryje się tajemnica biografii Tadeusza Tomaszewskiego, którą warto przenikać pogłębioną własną refleksją.